Oefening "Wie niet luisteren wil, moet maar voelen..."
Op 3, 10 en 17 november 2005 organiseerde de HulpverleningsRegio Haaglanden een multidisciplinaire oefening voor de hulpverleningsdiensten (brandweer, politie, GHOR/ambulance) binnen de regio Haaglanden.
Doel van deze oefening was deze diensten te laten oefenen met nieuw opgestelde en nog op te stellen procedures voor optreden bij OGV/NBC-incidenten. OGV staat voor Ongeval Gevaarlijke Stoffen; NBC staat voor Nucleair – Biologisch - Chemisch. De oefening, die plaatsvond op het defensieterrein van de Frederikkazerne in Den Haag, had het karakter van een training.
Zowel het uitvoerende werk alsook het overleg op CTPI-niveau moest multidisciplinair plaatsvinden om een veilige en doeltreffende inzet mogelijk te maken. Daarnaast is de Hulpverleningsregio Haaglanden inzetbaar als NBC-steunpuntsregio en werd er tijdens deze oefeningen gewerkt met de massadecontaminatie-unit die door het Ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties beschikbaar is gesteld.
Het script
In de postkamer van een internationaal laboratorium deed zich een incident voor met een pakket chemicaliën. Ten gevolge van een kettingreactie ontstond een explosie op de afdeling waarbij medewerkers van het laboratorium gewond en uiteraard ook chemisch besmet raakten.
De slachtoffers
De hulpverlening had bij deze oefening te maken met in totaal ruim 25 besmette slachtoffers, zowel zwaar (triageklasse 1 en 2) als licht (triageklasse 3) gewond. De brandweer richtte zich op redding, verkenning, bronbestrijding en ontsmetting van slachtoffers. Na ontsmetting werden de slachtoffers overgedragen aan de geneeskundige hulpverlening, waarna eventuele medische behandeling plaats kon vinden. Een dergelijk complexe inzet maakte een zéér intensief multidisciplinair overleg noodzakelijk.
Onze rol
Voor de oefening "Wie niet luisteren wil, moet maar voelen" werden door OOV-Support in korte tijd figuranten geworven, die naast Lotus-medewerkers een slachtofferrol vervulden. Aangezien ontsmetting een van de oefendoelstellingen was, moesten zij zich tijdens de oefening ook daadwerkelijk ontkleden en worden ontsmet.
Aan de hand van de (tussen)evaluaties werden aanbevelingen van de figuranten overgenomen en de procedures voor de volgende training aangepast. Mede dankzij deze realistische training is een betere hulpverlening in het algemeen en bij besmettingsongevallen in het bijzonder gerealiseerd.
